Robert-Jan+Simons

**Robert-Jan Simons**
Prof. Dr. P. Robert-Jan Simons is geboren in 1949 en studeerde (onderwijs-)psychologie aan de universiteit van Amsterdam in 1973 en promoveerde in 1981 aan de Katholieke Universiteit Brabant. In september 2006 werd Robert-Jan Simons hoogleraar-directeur van de faculteit, Interfacultair Instituut voor Lerarenopleiding, Onderwijsontwikkeling en Studievaardigheden (IVLOS) aan de Universiteit Utrecht. Ook is hij onderwijsdirecteur van het Interuniversitair Centrum voor Onderwijsonderzoek (ICO).

= =

Zijn werk
Towards a constructivistic theory of self-directed learning Competentieontwikkeling: van behaviorisme en cognitivisme naar sociaal-constructivisme Epiloog New learning: three ways to learn in a new balance

Dit zijn slechts 3 voorbeelden van de vele werken van Simons die uitgaan van het constructivisme.

Constructivisme
Constructivisme is een theorie die beschrijft hoe mensen leren door middel van assimilatie en accommodatie. De theorie gaat er van uit dat alle informatie die binnenkomt in het hoofd gekoppeld wordt aan ervaringen die men al heeft. Zo maken mensen een beeld van de werkelijkheid. Als de informatie naadloos past in het beeld wat zich al in je hoofd bevind wordt het er zo in geplakt. Als de informatie niet past bij het beeld wat er al is, dan moet een van de twee aangepast worden om het passend te krijgen. Wanneer de informatie aangepast wordt aan het beeld heet dit assimilatie en wanneer het beeld aangepast moet worden, omdat de nieuwe informatie er niet in past, is het accommodatie. Meestal vinden deze processen tegelijkertijd plaats. De meesten mensen vinden het moeilijker om te accommoderen dan te assimileren.



Het nieuwe leren
Het nieuwe leren gaat van de praktijk. In plaats van het geven van de standaard vakken, worden deze geïntegreerd in projecten. Dit houdt in dat ze niet alleen de droge stof krijgen maar er ook wat mee gaan doen waardoor het op een andere, effectievere manier binnenkomt. Door de kennis meer toepassen is het duidelijker waar voor de kennis dient en kun je ook onbewust leren. Ook ga je zelf vragen en zoeken naar nieuwe informatie en deze ga je dan weer op de hier boven beschreven manier implementeren in je beeld.

Omdat je zo op verschillende manieren naar de stof kijkt, ook op een manier waardoor het eigenlijk geen stof lijkt. Dat de stof niet meer het doel maar een middel wordt kun je het beter beheersen en wordt het leren eenvoudiger. Docenten doceren niet meer op de klassieke manier maar gaan meer begeleiden in het leren. De leerlingen gaan dan met elkaar opzoek naar de antwoorden. Ze maken zelf een planning en volgende deze dan. Dit is ook wel actief leren.

In het nieuwe leren kun je heel veel van het constructivisme herkennen. Ook gaat nieuwe leren uit van samenwerking tussen leerlingen waardoor er door discussie en samenwerking een nog meer naar de stof gekeken word en deze dus op een effectievere manier binnenkomt dan wanneer slechts informatie ontvangen wordt en verder niets mee gedaan wordt. Tijdens zo'n discussie wordt het beeld van meerdere personen naast elkaar gelegd en komt er zo een gezamenlijk beeld dat dichter bij de werkelijkheid ligt. Ook wordt er niet alleen informatie ontvangen maar ook verstuurd en wordt de informatie dus ook verwerkt.

Bronnen:

http://www.ivlos.uu.nl http://www.learningandteaching.info/learning/assimacc.htm http://en.wikipedia.org/wiki/Constructivism_%28learning_theory%29